Rejony nieprzyjazne

W rejonach, w których nie ma dostatecznej ilości ciepła wymaganej przez buraki, gromadzi się pasze soczyste na zimę poprzez silosowanie traw i zielonek. W rejonach tropikalnych buraki cukrowe i pastewne zastępuje się kiszoną kukurydzą. Suma ciepła służąca wzrostowi roślin jest więc rezultatem długości okresu wegetacyjnego i średniej temperatury. Sama średnia roczna temperatura, podobnie jak sama długość okresu wegetacyjnego, mówi niewiele o możliwościach uprawowych poszczególnych roślin i ich przydatności rolniczej. W warunkach długiego okresu wegetacyjnego, lecz niskich przeciętnych temperatur, zdolność wzrostowa roślin nie jest w żadnym wypadku większa niż w warunkach krótkiej wegetacji z wysokimi temperaturami. Dlatego też dla określenia warunków przyrodniczych danych rejonów niezbędna jest zarówno liczba dni wzrostowych, jak i ich średnie temperatury albo co najmniej średnie temperatury najcieplejszego miesiąca. Niemniej jednak w ramach umiarkowanego klimatu zachodniej Europy średnia roczna temperatura jest w określonym stopniu wyrazem długości okresu wegetacyjnego; przy czym zmiana średniej temperatury o 1°C oznacza przedłużenie lub skrócenie okresu wegetacyjnego o około 14 dni. Czas, w którym roślinność może się rozwijać, nazywamy okresem wegetacyjnym. W warunkach dostatku wilgotności czas ten jest określony przez stosunki cieplne. Przypadek ten zachodzi w każdym razie zawsze w warunkach umiarkowanego klimatu strefy środkowej; jest on tu ograniczony spadkiem temperatury poniżej minimum niezbędnego dla rozwoju roślin.

Comments are closed.

  • Okres wegetacyjny

    W warunkach krótszego okresu wegetacyjnego uprawa międzyplonów musi się ograniczyć do zielonek jako poplonów ścierniskowych lub wsiewek koniczyny i seradeli. Prawie niezależną od długości okresu wegetacyjnego jest uprawa międzyplonów ozimych, które jednak mogą być sprzątnięte dopiero w początkach następnego okresu wegetacyjnego i tym samym wpływają na uprawę kolejnej rośliny będącej plonem głównym. Niezależnie od korzystnego …
  • Wykorzystanie zasobów pracy

    Konieczność racjonalnego wykorzystania istniejącego zasobu pracy decyduje tym silniej o organizacji gospodarstwa, im mniejsza jest jego powierzchnia, a w związku z tym im większa jest obsada siły roboczej na jednostkę powierzchni. W czysto chłopskich gospodarstwach rodzinnych moment ten przesłania nawet wpływ innych czynników warunkujących intensyfikację. Dlatego też stosunek siły roboczej do powierzchni użytków rolnych decyduje …
  • Elastyczność produkcji

    Elastyczność produkcji jest jednak różna w różnych gałęziach gospodarstwa. Jest ona najsłabsza w tak zwanych komplementarnych gałęziach gospodarstwa o najsilniej zaznaczonych powiązaniach wewnętrznych. Zdolność przestawiania się w tych gałęziach jest ograniczona głównie do zmiany form użytkowania danej gałęzi gospodarstwa, może to np. być przejście z produkcji mleka na opas w chowie bydła lub zmiana uprawianej …
  • Uboczne gospodarstwo

    Niesamodzielne, małe gospodarstwo nie zapewniające właścicielowi i jego rodzinie warunków do pełnego utrzymania się wyłącznie z rolnictwa. Uzyskiwana tu produkcja rolnicza służy przeważnie zaopatrzeniu rodziny w środki żywności, podczas gdy dochód pieniężny uzyskiwany jest głównie albo całkowicie dzięki pracy poza gospodarstwem, a więc w przemyśle itp. Użytkowanie ziemi uprawnej, jak również organizacja produkcji zwierzęcej są …
  • Siła robocza

    W każdej zdrowej gospodarce narodowej dąży się do zapewnienia wszystkim zdolnym do pracy zawodowo czynnym osobom miejsca pracy zapewniającego wystarczający z niej dochód. Niezbędne jest jednak, aby wraz ze wzrostem ludności udział osób zawodowo czynnych i przynależnych do zawodu rolniczego zmniejszał się relatywnie w stosunku do ogólnej liczby ludności. W kraju gęsto zaludnionym można ludności …