Stosunki wilgotnościowe

Zróżnicowanie przeciętnych rocznych opadów nie jest na obszarze kuli ziemskiej mniejsze niż zróżnicowanie temperatur. Wahają się one od wielu .tysięcy milimetrów na wewnętrznych obszarach strefy tropikalnej, na wyżynach, na pobrzeżach mórz i oceanów poprzez 300—200 mm w pustynnych stepach aż do prawie kompletnego ich zaniku na pustyniach (gdzie opady deszczowe występują całkiem rzadko i nieregularnie). Podstawy zadziwiająco różnego rozkładu opadów na obszarze kuli ziemskiej są zbyt skomplikowane, aby je tu rozpatrzyć. Tylko w odniesieniu do obszarów środkowej szerokości geograficznej umiarkowanej strefy klimatycznej o łagodnych zimach można stwierdzić, że opady wzrastają wraz ze zmniejszaniem się odległości od morza i wzrostem wzniesienia ponad jego poziom. Przyjmuje się, że 100 m różnicy wzniesienia oznacza mniej więcej różnicę 80—90 mm opadów. Tak więc w Niemczech opady wynoszą od 400—500 mm na równinie wschodnioniemieckiej znajdującej się pod wpływem klimatycznym kontynentu rosyjskiego i wzrastają do 700 mm w klimacie morskim pólnocno-zachodnich Niemiec oraz do 2000 i więcej mm na podgórzu Alp. W opadach zachodzą poważne zakłócenia często nawet na stosunkowo małym obszarze i są powodowane położeniem łańcuchów górskich w stosunku do kierunku, w jakim wieją obfite w deszcze wiatry. Panujące w zachodniej Europie bogate w wilgoć wiatry zachodnie, południowo-zachodnie i północno-zachodnie, odbijają się od grzbietów górskich środkowych Niemiec, ochładzają i dając obfite opady wysuszają się. Po przeciwległej stronie grzbietu górskiego spływające powietrze ogrzewa się, a jego zdolność wchłaniania pary wzrasta tak znacznie, iż wieją tu ciepłe i suche wiatry wytwarzające suche i ciepłe, osłonięte przed deszczami, tereny, jak np. Nizina Magdeburska po wschodniej stronie Harcu.

Comments are closed.

  • Koszenie trawy

    Przez wielokrotne koszenie trawy przed osiągnięciom jej dojrzałości można w bardzo dużej mierze nie dopuścić do ujawnienia się prawa o zmniejszającej się efektywności nakładów. Na użytkach zielonych o zaledwie dobrych warunkach siedliska bez trudu osiąga się plony zapewniające dobrą rentowność i wynoszące 70 lub więcej q jednostek zbożowych, czego nie uzyskuje się przy uprawie zbóż …
  • Śmiertelność zarodków

    Przyczyną wzmożonej śmiertelności zarodków są też choroby niosek oraz nieodpowiednie warunki środowiska w gęśniku i na wybiegu. Najgroźniejsze są zakażenia pleśniami objawiające się rozrzedzeniem i zmętnieniem białka jaj i szarymi plamami na żółtku. Większość zarodków zamiera, a zakażone jaja pękają. Znaczna liczba zarodków zamiera także wskutek wad w technice lęgu. Przegrzanie jaj w pierwszych dniach …
  • Zamieranie zarodków

    Zamieranie zarodków w pierwszym okresie rozwoju spowodowane jest nieodpowiednimi warunkami środowiskowymi, a zwłaszcza złym żywieniem stada reprodukcyjnego. Gorszy rozwój zarodków w tym czasie może być również wynikiem niewłaściwego przechowywania jaj lub złego ich transportu. Natomiast zamieranie zarodków między 2 a 4 tygodniem lęgu spowodowane jest zazwyczaj błędami techniki lęgu. Biologiczna analiza lęgu polega na zapisywaniu …
  • Przerwy w utrzymaniu temperatury

    Jeżeli przerwa w ogrzewaniu nastąpi w ostatnich dniach lęgu, konieczne Jenl utrzymywanie odpowiedniej temperatury, a także właściwego prze pływu powietrza, aby pisklęta nie zamarły z braku tlenu. Jeśli temperatura w aparacie była za niska w ciągu całego lęgu, notuje się znaczną liczbę gąsiąt padłych w pierwszych godzinach po wylęgu. Utrzymywanie nadmiernej wilgotności w aparatach wylęgowych …
  • Wybór jaj do legu

    Przy wyborze jaj wylęgowych należy zwracać uwagę na ich wielkość i masę, kształt i wygląd zewnętrzny oraz wykształcenie i wytrzymałość skorupy. Badania charakteryzujące to cechy jaja gęsiego i ich wpływ na wylęgowość jaj i jakość piskląt prowadził w STDW Dworzyska Kamiński. Bielińska i in. stwierdzili, że z jaj dużych gąsięta lęgną się średnio o ok. …