Stosunki wilgotnościowe

Zróżnicowanie przeciętnych rocznych opadów nie jest na obszarze kuli ziemskiej mniejsze niż zróżnicowanie temperatur. Wahają się one od wielu .tysięcy milimetrów na wewnętrznych obszarach strefy tropikalnej, na wyżynach, na pobrzeżach mórz i oceanów poprzez 300—200 mm w pustynnych stepach aż do prawie kompletnego ich zaniku na pustyniach (gdzie opady deszczowe występują całkiem rzadko i nieregularnie). Podstawy zadziwiająco różnego rozkładu opadów na obszarze kuli ziemskiej są zbyt skomplikowane, aby je tu rozpatrzyć. Tylko w odniesieniu do obszarów środkowej szerokości geograficznej umiarkowanej strefy klimatycznej o łagodnych zimach można stwierdzić, że opady wzrastają wraz ze zmniejszaniem się odległości od morza i wzrostem wzniesienia ponad jego poziom. Przyjmuje się, że 100 m różnicy wzniesienia oznacza mniej więcej różnicę 80—90 mm opadów. Tak więc w Niemczech opady wynoszą od 400—500 mm na równinie wschodnioniemieckiej znajdującej się pod wpływem klimatycznym kontynentu rosyjskiego i wzrastają do 700 mm w klimacie morskim pólnocno-zachodnich Niemiec oraz do 2000 i więcej mm na podgórzu Alp. W opadach zachodzą poważne zakłócenia często nawet na stosunkowo małym obszarze i są powodowane położeniem łańcuchów górskich w stosunku do kierunku, w jakim wieją obfite w deszcze wiatry. Panujące w zachodniej Europie bogate w wilgoć wiatry zachodnie, południowo-zachodnie i północno-zachodnie, odbijają się od grzbietów górskich środkowych Niemiec, ochładzają i dając obfite opady wysuszają się. Po przeciwległej stronie grzbietu górskiego spływające powietrze ogrzewa się, a jego zdolność wchłaniania pary wzrasta tak znacznie, iż wieją tu ciepłe i suche wiatry wytwarzające suche i ciepłe, osłonięte przed deszczami, tereny, jak np. Nizina Magdeburska po wschodniej stronie Harcu.

Comments are closed.

  • Rejony nieprzyjazne

    W rejonach, w których nie ma dostatecznej ilości ciepła wymaganej przez buraki, gromadzi się pasze soczyste na zimę poprzez silosowanie traw i zielonek. W rejonach tropikalnych buraki cukrowe i pastewne zastępuje się kiszoną kukurydzą. Suma ciepła służąca wzrostowi roślin jest więc rezultatem długości okresu wegetacyjnego i średniej temperatury. Sama średnia roczna temperatura, podobnie jak sama …
  • Uboczne gospodarstwo

    Niesamodzielne, małe gospodarstwo nie zapewniające właścicielowi i jego rodzinie warunków do pełnego utrzymania się wyłącznie z rolnictwa. Uzyskiwana tu produkcja rolnicza służy przeważnie zaopatrzeniu rodziny w środki żywności, podczas gdy dochód pieniężny uzyskiwany jest głównie albo całkowicie dzięki pracy poza gospodarstwem, a więc w przemyśle itp. Użytkowanie ziemi uprawnej, jak również organizacja produkcji zwierzęcej są …
  • Pastwisko i łąka

    Gęsi można paść na pastwiskach lub łąkach po sprzęcie pierwszego pokosu traw. Odrost traw nie powinien wynosić więcej niż 10—20 cm, gdyż wyższą roślinność gęsi niszczą przez wydeptywanie. Wykorzystują one również dobrze pastwiska po innych zwierzętach. Na 1 ha średniej jakości pastwiska można odchować 100—150 gęsi, zbiór zielonki natomiast z 1 ha zapewnia paszę na …
  • Okresy wychowu

    Gąsięta w ciągu pierwszych 8 tygodni cechuje bardzo intensywna przemiana materii oraz szybki wzrost i rozwój. Charakterystyczną cechą jest szybszy wzrost samców, co zaznacza się wyraźnie wyższą masą ich ciała od 4 tygodnia życia. Tempo wzrostu gąsiąt najwyższe w 6 tygodniu, później stopniowo maleje. W ciągu stosunkowo krótkiego okresu następuje znaczna zmiana w składzie chemicznym …
  • Wybór jaj do legu

    Przy wyborze jaj wylęgowych należy zwracać uwagę na ich wielkość i masę, kształt i wygląd zewnętrzny oraz wykształcenie i wytrzymałość skorupy. Badania charakteryzujące to cechy jaja gęsiego i ich wpływ na wylęgowość jaj i jakość piskląt prowadził w STDW Dworzyska Kamiński. Bielińska i in. stwierdzili, że z jaj dużych gąsięta lęgną się średnio o ok. …