Trójpolówka

Wszędzie tam, gdzie naturalne warunki lokalne umożliwiały w poważniejszym zakresie uprawę roli, trójpolówka jako system gospodarczy opanowywała organizację gospodarstw rolnych w sposób zdumiewająco jednorodny. O istocie średniowiecznego rolnictwa decydowało jednak nie tyle stosowanie prymitywnej monokultury zbożowej, ile przede wszystkim związany z tym ustrój łanowy. Nawiązując do tradycji starogermańskiej, dzielono pola — zależnie od warunków glebowych i ukształtowania terenu — na różne lany, a każdy chłop otrzymywał równy przydział gruntu na każdym z tych łanów. Wynikające stąd rozproszenie gruntów doprowadziło wskutek braku dostatecznie gęstej sieci drogowej do przymusu łanowego. Kawałki gruntu położone na jednym i tym samym lanie wszyscy chłopi musieli obsiewać tym samym ziemiopłodem, tzn. dzięki prawie powszechnie przeważającemu następstwu roślin stosować oziminy, jarzyny i zielony ugór. Wskutek tego chłop był zobowiązany do sztywnego sposobu użytkowania ziemi w uprawie polowej, a jego indywidualne uzdolnienia mogły się wyrazić co najwyżej w sposobie i jakości uprawy, ale nigdy w kształtowaniu struktury zasiewów. Chłop był również nie mniej ograniczony w zakresie chowu zwierząt użytkowych, ponieważ bydło, owce i świnie ze wszystkich gospodarstw były utrzymywane we wspólnym dla całej wsi stadzie. Indywidualne żywienie we własnym gospodarstwie mogło być podejmowane co najwyżej podczas zimowego przebywania bydła w oborze. System użytkowania ziemi stworzył zatem sztywną bazę paszową dla zwierząt, na którą składały się wspólnoty gminne, pastwisko leśne, zielone ugory i ścierniska; uprawa pasz we własnym gospodarstwie była niemożliwa i nie znana.

Comments are closed.

  • Pastwisko i łąka

    Gęsi można paść na pastwiskach lub łąkach po sprzęcie pierwszego pokosu traw. Odrost traw nie powinien wynosić więcej niż 10—20 cm, gdyż wyższą roślinność gęsi niszczą przez wydeptywanie. Wykorzystują one również dobrze pastwiska po innych zwierzętach. Na 1 ha średniej jakości pastwiska można odchować 100—150 gęsi, zbiór zielonki natomiast z 1 ha zapewnia paszę na …
  • Zamieranie zarodków

    Zamieranie zarodków w pierwszym okresie rozwoju spowodowane jest nieodpowiednimi warunkami środowiskowymi, a zwłaszcza złym żywieniem stada reprodukcyjnego. Gorszy rozwój zarodków w tym czasie może być również wynikiem niewłaściwego przechowywania jaj lub złego ich transportu. Natomiast zamieranie zarodków między 2 a 4 tygodniem lęgu spowodowane jest zazwyczaj błędami techniki lęgu. Biologiczna analiza lęgu polega na zapisywaniu …
  • Przetwarzanie gospodarstwa

    O przetwarzaniu wewnątrz gospodarstwa mówimy wówczas, gdy wytwory rolniczego procesu produkcyjnego są zużytkowane wewnątrz gospodarstwa lub gdy nierynkowe produkty rolnicze są przerabiane na produkty rynkowe. W ten sposób produkcja rolnicza ma również za zadanie wytwarzanie szeregu własnych środków produkcji. Przy niskim stanie rozwoju rolnictwa używa się wyłącznie środków produkcji wytworzonych we własnym gospodarstwie; dopiero w …
  • Średniowiecze

    W średniowiecznym ustroju pańszczyźnianym chłopi byli ponadto pociągani przez pana do wielu robót, które nie miały nic wspólnego z rolnictwem. Tylko wkład pracy i daniny chłopów umożliwiły — w prymitywnych warunkach gospodarczych średniowiecza i przy bardzo małym zagęszczeniu ludności — wznoszenie okazałych budowli w postaci zamków, pałaców, a także wspaniałych katedr epoki romańskiej. W okresie …
  • Uprawa roślin

    Uprawa roślin pozostawiających w glebie duże ilości substancji organicznych w postaci korzeni. Należą tu trwałe użytki zielone, jedno- lub wieloletnie koniczyny lub koniczyna z trawami oraz wszystkie inne motylkowe. Gdy przy uprawie tych roślin zwiększenie zawartości próchnicy w glebie jest tylko korzyścią uboczną, to przy uprawie nawozów zielonych w plonie głównym czy też w poplonach …