Trójpolówka

Wszędzie tam, gdzie naturalne warunki lokalne umożliwiały w poważniejszym zakresie uprawę roli, trójpolówka jako system gospodarczy opanowywała organizację gospodarstw rolnych w sposób zdumiewająco jednorodny. O istocie średniowiecznego rolnictwa decydowało jednak nie tyle stosowanie prymitywnej monokultury zbożowej, ile przede wszystkim związany z tym ustrój łanowy. Nawiązując do tradycji starogermańskiej, dzielono pola — zależnie od warunków glebowych i ukształtowania terenu — na różne lany, a każdy chłop otrzymywał równy przydział gruntu na każdym z tych łanów. Wynikające stąd rozproszenie gruntów doprowadziło wskutek braku dostatecznie gęstej sieci drogowej do przymusu łanowego. Kawałki gruntu położone na jednym i tym samym lanie wszyscy chłopi musieli obsiewać tym samym ziemiopłodem, tzn. dzięki prawie powszechnie przeważającemu następstwu roślin stosować oziminy, jarzyny i zielony ugór. Wskutek tego chłop był zobowiązany do sztywnego sposobu użytkowania ziemi w uprawie polowej, a jego indywidualne uzdolnienia mogły się wyrazić co najwyżej w sposobie i jakości uprawy, ale nigdy w kształtowaniu struktury zasiewów. Chłop był również nie mniej ograniczony w zakresie chowu zwierząt użytkowych, ponieważ bydło, owce i świnie ze wszystkich gospodarstw były utrzymywane we wspólnym dla całej wsi stadzie. Indywidualne żywienie we własnym gospodarstwie mogło być podejmowane co najwyżej podczas zimowego przebywania bydła w oborze. System użytkowania ziemi stworzył zatem sztywną bazę paszową dla zwierząt, na którą składały się wspólnoty gminne, pastwisko leśne, zielone ugory i ścierniska; uprawa pasz we własnym gospodarstwie była niemożliwa i nie znana.

Comments are closed.

  • Do pracy tuż po studiach?

    Ukończenie studiów, w opinii wielu, samo w sobie powinno przynieść zatrudnienie. Realia jednak wyglądają nieco inaczej i warto sobie z tego z całą pewnością zdać sprawę. To, że uzyskamy tytuł magistra, licencjata, czy też inżyniera wcale nie implikuje, że od razu zdobędziemy dobre zatrudnienie. Poza rzetelnym wykształceniem bowiem, tym, co liczy się na rynku pracy, …
  • Opas bydła na większą skalę

    Opas bydła na większą skalę występuje jedynie w gospodarstwach dużych. Wyjątek stanowi tu tucz cieląt jako forma przetwarzania mleka, wymagający dużej troskliwości przy obsłudze młodych zwierząt i dlatego nadający się szczególnie dla drobnych gospodarstw chłopskich. Ze względu na konieczność utrzymania wysokiej intensywności pracy często nawet rezygnuje się w małych chłopskich gospodarstwach rodzinnych z wychowu młodzieży …
  • Wybór jaj do legu

    Przy wyborze jaj wylęgowych należy zwracać uwagę na ich wielkość i masę, kształt i wygląd zewnętrzny oraz wykształcenie i wytrzymałość skorupy. Badania charakteryzujące to cechy jaja gęsiego i ich wpływ na wylęgowość jaj i jakość piskląt prowadził w STDW Dworzyska Kamiński. Bielińska i in. stwierdzili, że z jaj dużych gąsięta lęgną się średnio o ok. …
  • Wychów

    Im młodszy organizm, tym w większym stopniu poddaje się wpływom środowiska. Dlatego właściwie przeprowadzony wychów w znacznej mierze rzutuje nie tylko na wzrost i rozwój oraz zdrowie gąsiąt, ale także na produkcję gęsi dorosłych. Wychów gąsiąt może być naturalny lub sztuczny. Wodzicielka opiekuje się gąsiętami, chroni je przed niebezpieczeństwem i uczy poszukiwania pokarmu. Sztuczny wychów …
  • Pastwisko i łąka

    Gęsi można paść na pastwiskach lub łąkach po sprzęcie pierwszego pokosu traw. Odrost traw nie powinien wynosić więcej niż 10—20 cm, gdyż wyższą roślinność gęsi niszczą przez wydeptywanie. Wykorzystują one również dobrze pastwiska po innych zwierzętach. Na 1 ha średniej jakości pastwiska można odchować 100—150 gęsi, zbiór zielonki natomiast z 1 ha zapewnia paszę na …